چکیده:

پژوهش حاضر با هدف بررسی تدریس عالی و ارتباط آن با تدریس خودگزارشی معلمان مقطع راهنمایی شهرستان مهاباد در سال تحصیلی 92-1391 انجام‌گرفته است. روش تحقیق، توصیفی - همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع راهنمایی شهرستان مهاباد که با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و بر اساس جدول مورگان، 169 نفر به عنوان نمونه آماری جهت مطالعه انتخاب و پرسشنامه‌های پژوهش بین آن‌ها توزیع گردید. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل دو نوع پرسش‌نامه محقق ساخته تدریس عالی و تدریس خودگزارشی و  بر اساس مقیاس پنج درجه‌ای لیکرت تدوین شده است؛ پرسشنامه‌ها، بعد از بررسی روایی محتوایی با تأیید تنی چند از اساتید این رشته، تدوین و پایایی آن‌ها نیز بر اساس ضریب آلفای کرونباخ، برای تدریس عالی 86/. و تدریس خودگزارشی 77/. محاسبه گردید. داده‌های تحقیق پس از جمع‌آوری، بر اساس فرضیه‌های پژوهش تحلیل شدند؛ تجزیه و تحلیل داده‌ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آزمون‌های t  گروه‌های مستقل، تحلیل واریانس چند متغیره و آزمون کولموگروف اسمیرنوف) صورت گرفت. نتایج به دست آمده گویای آن است که بین تدریس عالی و تدریس خودگزارشی از دیدگاه معلمان مقطع راهنمایی شهرستان مهاباد رابطه وجود دارد؛ بین تدریس عالی و تدریس خودگزارشی بر اساس متغیرهای جمعیت شناختی تفاوتی وجود ندارد و بین مهارت حرفه‌ای، فنی و ارتباطی معلمان در خصوص تدریس عالی و تدریس خودگزارشی تفاوت وجود دارد.

        واژگان کلیدی:

        تدریس عالی، تدریس خودگزارشی، مهارت حرفه ای، مهارت فنی، مهارت ارتباطی.