فرد در دنیای واقعی یک بعدی نیست و دارای ابعاد و نیازهای مختلف است و رشد ناموزون یک بعد فرد را داخل یک گودال عمیق فرو میبرد که سایر ابعاد تماشاگر آن هستند، بنابراین بهمنظور پاسخگویی به نیازهای فرد و جامعه و رهایی از اثرات رویکرد سنتی، باید به رویکردی در برنامهی درسی روی آورد که بجای موضوعات جزئی، به موضوعات کلی پرداخته باشد؛ بهگونهای که این موضوعات دربرگیرندهی مسائل مهم و مورد نیاز فرد و جامعه باشد و همزمان دربرگیرندهی چند نظام رشتهای باشد؛ یعنی به یک موضوع موردعلاقهی فرد و جامعه از دیدگاه علوم مختلف پرداخته شود و بجای تأکید روی روشهای سنتی تدریس و یادگیری، روی شیوههای تدریس و یادگیری نوین مثل رویکرد حل مسئله و پروژه که فراگیران را با ابعاد مختلف یک موضوع و مسئلهی پیچیدهی درهمتنیده مواجه میکند، تأکید میشود. تحقق چنین امری تا حدی از طریق رویکرد تلفیقی میسر خواهد بود؛ چون در این رویکرد، آموزش بر محور مسائل واقعیتهای زندگی فردی و اجتماعی تنظیم میشود. وجود مفاهیم بسیار عام و نیز نسبتاً عام میان نظامهای مختلف رشتهای و به بیانی دیگر وحدت میان علوم تا حدی اجرای رویکرد تلفیقی را ضروری ساخته است. بهعلاوه چون انسان موجودی چندبعدی است و دارای نیازهای مختلف بوده، همچنین برای زندگی نیازمند برخورداری از مهارتهای گوناگون و متنوع است، ادامهی حیات و بهرهمندی از مواهب و نعمتهای الهی با تأکید بر یک بعد خاص عملی نیست و باید نگاهها در برنامهی درسی نگاه جامعالاطراف باشد. همینطور تأکیداتی که بهوسیله روان شناسان یادگیری و مکاتب روانشناسی بهویژه مکتب گشتالت و نظریهها و دیدگاههای فلسفی مثل نظریهی ماورای فردی، روی کل شده است، طراحی برنامهها بهصورت تلفیقی را ضروری میسازد (یوسف زاده چوسری، استوار، 1387).
مبحث تلفیق بهعنوان یکی از مهمترین مباحث در حوزهی برنامهریزی درسی در حال حاضر شناخته شده است. احمدی (1380)، به طراحی الگوی برنامه درسی تلفیقی و مقایسهی آن با برنامه درسی موجود در مقطع ابتدایی پرداخته و الگوی جامع تلفیق برنامه درسی برای مقطع ابتدایی در نظام آموزشی ایران را معرفی نموده تا بهعنوان یک چهارچوب مفهومی راهنمای برنامهریزان درسی باشد. به گفته وی، برنامه تلفیقی عبارت است از مجموعه تجربههای یادگیری برنامهریزی شده که نه تنها با نگاهی کلینگر مجموعهای از اطلاعات و دانش مشترک را بهصورت الگو، نظام ساختار در اختیار یادگیرنده قرار میدهد؛ بلکه توانایی یادگیرنده را برای دریافت و یا کشف ارتباطهای نو افزایش داده و از آن طریق او را بهسوی خلق الگوها، نظامها و ساختارهای جدید سوق میدهد. یا بهعبارتدیگر منظور از تلفیق برنامهی درسی ارتباط دادن و درهم آمیختن محتوای برنامهی درسی بهمنظور تحقق هدف انسجام تجربیات یادگیری فراگیران است.
راس در یک گروه تحقیقاتی در استرالیا (2010) به تدوین ماتریس برنامه درسی تلفیقی بهصورت یک سند، برای یادگیری در قرن 21 در محیطی با اطلاعات پیچیده و متنوع پرداخته است. برنامه درسی تلفیقی ارائه شده در این سند تشریح میکند که چگونه میتوان در مدارس برنامهای مدون برای فعال کردن دانش آموزان در یادگیری معنادار با استفاده از منابع اطلاعاتی متنوع و پیچیده تدوین نمود. تا از این طریق دانش آموزان بتوانند از محتوای برنامه درسی دانش و درک
